Nevruz - Rahman Allah'ın doğumunun bayramıdır


     

(Makale Azerice'den Türkçe'ye Google aracılığıyla tercüme edilmiştir)

Son dönemin araştırmalarından çıkan sonuca göre, Nevruz bayramı - Cemşit padişahın Azerbaycan'da tahta çıktığı, Hz. Muhammed'e peygamberlik verildiği, Hz. Adem'in yaratıldığı, Hz. Nuh'un gemisinin kayaya oturduğu, Hz. Yunus'un balığın karnından çıktığı, Hz. Ali'nin Fatma ile evlendiği ve s. gündür. Öyle anlaşılıyor ki, Nevruz bayramı İslam'la da bağlıdır.

İbn Fahd Hillinin (841 H.K) "El-muhezzebul-bare» kitabına göre, İmam Sadık buyurmuştur: "Nevruz günü Allah'ın Resulü'nün Kadir-humda müslümanlardan müminlerin emiri Ali hakkında biat aldığı ve müslümanların onun vilayetini teyit etmelerini istediği gündür. Bu, yüce Tanrı'nın emri ile Peygamber'in Ali'yi cinlerin yaşadığı yere gönderip, onlardan söz almasını istediği gündür. Bu, Ali'nin Nehrivanlıları mağlup etdiği ve Zussediyyeni öldürdüğü gündür. Bu, İmam Zamanın zuhur edeceği ve Allah'ın izniyle Deccal'i mağlup edib, onu Kufe'nin çöplüğünde dara çekeceği gündür ... »(site: http://wap.islam-azeri.az/index.php?ID=10986).

Allame Meclisi'nin (1111 H.K) "Bihar'ul-Envar" kitabına göre ise İmam Sadık demiştir: "Nevruz günü, Allah'ın kullarından O'na ibadet edip ona şerik koşmamaları, peygamber ve hüccetlerine taraf olmaları ve imamlara iman getirmeleri için söz aldığı gündür. Bu, güneşin doğduğu, rüzgarların esmeye başladığı ve topraktaki güllerin yeni boy atdıkları gündür. Bu, Nuh gemisinin Cud dağının sahiline çıktığı ve ölüm korkusundan evlerinden çıkmış binlerce insanın dirildiği gündür. Bu, Cebrail'in İslam peygamberine geldigi ve peygamberin İmam Ali'yi Mescid-Haremde Kureyş'in putlarını kırmak için omzuna çıkarttığı ve ayrıca İbrahim'in putları kırdığı gündür. Bugün peygamberin ashabına Ali ile biat etmeleri talimatını verdiği ve Ali'yi cinlerin yanına biat almak için gönderdiği gündür "(site: http://wap.islam-azeri.az/index.php?ID=10986).

Nevruz bayramı hakkında daha net bilgiyi ise Firdevsi veriyor. O "Şehname" eserinde özellikle söylüyör ki, Cemşid şah bir denizi geçip ilk kez gökyüzüne çıkıyor. Gökte Keyan tahtı kurup, divin sırtında tahta çıkan Cemşid, uzayda Güneş karar kılıyor. İşte bugüne halk Nevruz adı veriyor ki, bugünden de yeni yıl başlıyor (Firdovsi, «Şahnamə», B.1987, sayf. 33). Firdevsi diğer yerde özel olarak söylüyor ki, onun yazdıkları efsane değildir, hakikattir. Sadece bu gerçeği anlamak için, kitabı akılla okumak ve sembolleri anlamak gerekir. Sembollerle bağlı dil bildiğimiz gibi Sufizmdir ve bu bilim kaynaklarda Batin, Ledün, Tevil ve s. gibi de adlandırılıyor. Demek ki, gerçeği öğrenmek için, kaynaklarda yazılanları dikkatle okuyup, onların batıni, yani gizli anlamlarını ortaya çıkarmak gerekir.

Çeşitli olayların hepsinin bir güne denk gelmesi, bu yazıların Eflatun mantığına benzerliğine işarettir. Eflatun (Platon) kendisinin "Politik" eserinde, tüm eski yazıların bir olay ile ilgili olmasını yazıyor ve bildiriyor ki, zaman geçtikçe bunların çoğu hafızalardan silinmiştir. Tüm bunların temelinde ise ne olduğu hakkında hiç kimse konuşmuyor (Platon, "Politik", 269s). Bu demektir ki, eski dünyanın bütün yazılarının, rivayet ve masallarının kökünde unutulmuş herhangi olağanüstü bir olay bulunuyor.

Firdevsî'nin yazdığı Cemşit Şah'ın, gökteki tahtta Güneş gibi karar kılması başka eski kaynaklarda da yazılmışdır. Mısır yazılarında bu olay, gökte Ra-Amon Tanrısı'nın oluşması gibi gösteriliyor. Yazılanlara göre, Mısır'ın ilk firavunu olan Amon, gökte Ra güneş diskini yaratmış, kendisi fiziksel öldükten sonra, onun ruhu göğe kalkarak, bu Ra diski ile birleşmiş ve Ra-Amon (Ra-Eman) Allah'ına dönüşmüştür (“Сказки и повести древнего Египта», Л.1979, sayf. 9). Osiris (Asar/Azer) Tanrısı'na adanmış Mısır metinlerinde ise, firavun Amon'un ruhunun göğe yükselmesi olayı şöyle açıklanıyor: "Bu gün ... Allah güzel bir tabutda uyudu ki, sonradan uykudan uyanıb Feniks kuşu gibi Göğe uçsun (Б. А. Тураев, «История Древнего Востока», том II, Л. 1935, sayf. 225). Uyudukdan sonra göğe uçan Allah, diğer Mısır metinlerinde Ptah Allah'ı gibi yer almaktadır: "Böylelikle, Ptah bütün bunları yaptıktan sonra uyudu» (С. Г. Хук, «Мифология Ближнего Востока», М., 1991, sayf. 62). "Memfis İlahi traktatı"nda, Ptah Tanrısı'nın çalışmaları hakkında yazılıyor: "İşte, böyle Allahlar yarandılar, böyle İlâhî kanun oluştu ve yaşama ilkesi kanunileşdirildi, hangisinden ki, insanların gıdası ve rezervleri aslıydı, böylece iyi ve kötü arasında sınır oluştu, böylece kültür, sanat ve insanların tüm faaliyetleri kuruldu, böylece Ptah eyalet ve şehirler kurdu, yerli Allahlar için onlara uygun yerlerini belirledi. Ve sonunda: "Böylelikle, kanunileşdi, anlaşıldı ki, onun (Ptah) gücü (tüm) Tanrıların gücünden fazladır. İşte tüm bunları ve aynı İlahi kanunu (İlahi sözü) yarattıkdan sonra Ptah dinlendi” (Г. Франкфорт, Г.А.Франкфорт, Дж. Уилсон, Т. Якобсен, «В преддверии философии», М., 1984, sayf. 69). Sümer kaynaklarında "uyuduktan" sonra göğe uçan Allah - I Kiş hanedanının şahı ve Sümerin ilk hükümdarı Hegemon Etan sayılıyor. Etan "Çarlar listesi"nde - "göğe uçmuş ve tüm ülkeleri tesis etmiş papaz" olarak tarif ediliyor. Ünlü araştırıcı C. Frezer ise göğe uçan bu Allah'ı - Silvia şahların kurucusu olarak yazıyor ve açıklıyor ki, O öldükten sonra Allah'a çevrilerek Alban dağlarının üstündeki semada karar kılmıştır (Дж. Фрезер, «Золотая ветвь», М., 1986, sayf.147).

İslam'da Ra-Amon, yani Ra-Eman Allahının adı - Rahman olarak kalmıştır. Rahman'ın gökteki tahtta Güneş gibi karar kılması Kuran'da şöyle anlatılıyor: "O öyle bir yaratıcıdır ki, yerdeki her şeyi sizin için yarattı: sonra iradesini Göğe yöneltip, onları yedi gök olarak düzeltti ... Allah gökleri direksiz yükseltti, sonra kendi tahtında karar kıldı, Güneşi ve Ayı kendine tabi etdi ... Rahman göklere hâkim oldu (Kuran, 2:29, 13:2, 20:5). Öyle anlaşılıyor ki, müslümanların Rahman adlandırdıkları tek Allah - eski Mısır ve Sümerdə, yerin-göğün efendisi adlandırılan ve gökte ruhlar dünyası yaratmış Ra-Amon Allahıdır. Nevruz bayramı da firavun Amon'un Rahman Allah'ına dönüşmesi ve gökte ruhlar dünyasını yaratmasının bayramıdır.

Azerbaycan'da düzenlenen Nevruz Bayramı'nda insanlar ateş yakarak etrafında toplanıyor, ateş üzerinden atlayarak "Qodu Han", "Köse", "Abân", "Yada" ve b. nağmeleri okuyorlar. Qodu Han nağmesinde denir:

"Qodu-Qodunu gördünmü?

 Qoduya selam verdinmi?

 Qodu burdan geçerken,

 Kırmızı Gün gördünmü?

 Qoduya kaymak gerek,

 Kablara yaymak gerek.

 Qodu Gün çıkarmasa,

 Gözlerini oymak gerek.

 Qodu çamura battı,

 El uzatdım çıkardım,

 Altın kaya dibinden

 Kırmızı Gün çıkardım ".

 "Qodu Han, Qodu Han,

 Söndürme odu Han.

 At üsünde Qod getir,

 Ulusa od getir.

 Qodu Han gök hanıdır,

 Qodu Han dağ hanıdır,

 Qodu Han beyaz handır,

 Sözü bal Qodu Han,

 Kendisi al Qodu Han

Bu nağmeden böyle anlaşılıyor ki, Qodu Han Kırmızı Güneş'le, göklerle, dağlarla ilgili handır ve o aynı zamanda ateş de getirebiliyor. Qodunun ateş getirmesi, onun Hızır peygamberle aynı karakterde olması demektir. Çünkü, bu bayramda okunan nağmelerde Hızırdan da ateş getirmesi rica ediliyor:

Hızır, Hızır hız getir,

Var dereden od getir.

Hızır'a Hızır diyorlar,

Hızır'a lamba koyarlar.

İnanca göre, Allah insanların güvenini artırmak için Hızır peygambere ölümsüzlük vermiştir ve o adada yaşıyor, gökte uçuyor ve zor zamanlarda insanların yardımına geliyor. Hızır'ın var dereden, yani odun hep bulunduğu yerden ateş getirmesi ise buradaki ateş sembolünün sade alev deyil, gökte olan ilahi ateş anlamında olması demektir. Hızır sembolü sufizmde Azer simgesi ile aynı anlama geliyor ki, Azer (Asar/Osiris) simgesi de kaynaklarda İlahi ateşle (Azer ateşi) ilişkilendiriliyor.

Bütün kutsal yazılarda ateş deyince, gökteki ana madde (İlahi Nur) öngörülüyor. Sufilerin "Hu" dedikleri bu ana madde İslam'da - öncesi ve sonu olmayan, doğmayan, doğurulmayan Allah kabul edilmiştir. Mısır'ın ilk firavunu olan Amon da bu ana maddeden Ra güneş diski yaratmış ve onunla birleşerek (sufilerde Vahdet el Vücud) Ra-Amon Allahına dönüşmüştür. Demek ki, önü ve sonu olmayan, doğmayan, doğurulmayan Allah deyince, Mısır'ın Ra-Amon, İslam'ın ise Rahman adlandırdığı Allah tasavvur edilmelidir.

Mısır'ın "Ölüler Kitabı" na göre, İlahi ateş - Abtudan (Abidos), yani kaynaklarda Beyt/Bit olarak kayd edilen evden kalkıyor ki, Tevrat'a göre bu ateşi oraya Musa getirmiştir. Tevrat'ta belirtiliyor ki, Madiamın Kâdeş kâhinlerinin (Midiyanın kadus-mediumlarının) kurucusu olan Musa, gökten ilahi ateş getirerek, ondan gökte "Vahiy çadırı" yaratmıştır. Kuran'da (37:97, 2:125-128, 27:8) bu çadır - Kabe evi olarak tarif ediliyor ve Allah burayı tehlikeden uzak mutlu ülkeye dönüştürmüştür. Kâbe sembolü eski Mısır yazılarında Qeb (Gayb) olarak yazılıyor ve Nut göyünde yaratılmış ruhlar dünyası anlamına geliyor. Öyle anlaşılıyor ki, ateş getiren Qodu Han ve Hızır peygamber - eski kaynaklarda çeşitli isimlerle adlanan ve Kuran'da Rahman gibi geçen tek Allah'ın karakterleridir. Nevruz bayramı da Rahman Allah'ın yaranışının bayramıdır.

Bütün bunlar hakkında daha geniş bilgiler ve kesin olgular, yazarı olduğum “Batıni-Kur'an” kitabında ve makalelerimde açık şekilde veilmişdir .

 

                                                                    Firudin Gilar Beg

                                                                    www.gilarbeg.com

 






Tarix:      www.gilarbeg.com Saytı